یا مولاتی یا فاطمه

 

ما را غبار چادر زهرا کشیده اند

از عاشقان حضرت مولا کشیده اند

در عاقبت که محشر و روز جزا بود

ما را کنار حضرت سقا کشیده اند

از ان تگاه مست اقاقی به مشک خود

ما را غمین و غرق به دریا کشیده اند

وقتی که از بلندی مرکب پرید و رفت

ما را حزین ز ناله ی صحرا کشیده اند

ما را به پیروی ز امام غریبمان

چون کشتی شکسته و تنها کشیده اند

هر کس به پای کار خودش رنگ و بو دهد

ما را به رنگ گنبد خضرا کشیده اند

گر عاقلان و جمله فقیهان به جنتند

ما را ز جزو روضه ی فردا کشیده اند

از بس ز داغ کرب و بلا گریه کرده ایم

ما را کنار گنبد غمها کشیده اند

-علی حسنی-